بنام پروردگار یگانه

شوربختانه در این دوران نوینی که ما ایرانیان در آن به سر می بریم بیننده ی گونه ای دوگانگی یا بهتر بگوییم چند گانگی شخصیتی در میان برخی از هم میهنانمان هستیم که در جاها و شرایط گوناگون نمود پیدا می کند ، و توجیه های به ظاهر منطقی و خردمندانه ای را نیز برای آن در نظر می گیرند تا خود را از این آلودگی شخصیتی مبرا دارند .

چندی پیشً در پی واکنشها به آبگیری سد سیوند و هنگامیکه این سخن و پرونده آن به مراحل نتیجه گیری نزدیک می شود وهنگامی که همه دوستداران فرهنگ و یادگارهای باستانی ایران هنگام جمع آوری دستینه برای پشتیبانی از شکایت آقای دادخواه هستند . از سوی آقای افشاری دبیر پایگاه اطلاع رسانی مخالف یادمان های باستانی عملی سر می زند که همه افراد کوشا در این زمینه را به شگفتی وا می دارد . (حتا اعضاء خود پایگاه را) البته کار ایشان (گرفتن جایزه سیوند از دست آقای رحیم مشایی) که خوشبختانه ایشان این کار را یک کار شخصی می دانند و جدای از کار گروهی به       انحاء مختلف قابل توجیه است ولی باید بدانیم که پایبندی به راستی و وجدان یکی از صفات آشکار و روشن انسانیت و زیر پا گذاشتن اخلاقیات به هیچ وجه قابل توجیه و تفسیر (در هیچ مکتب و مسلکی) نیست و نیکبختانه فرهنگ باستانی ایران زمین آنچنان بزرگ و باشکوه و پاک هست که ناپاکی را هرگز به خود راه نمی دهد و دست هر کس را که بخواهد از آن در جهت آرمان های دیگر یا منافع شخصی به کار گیرد به تندی آشکار خواهد کرد و این ویژگی فرهنگ راستین و دیرین ایرانی است . و در اثبات این موضوع با بازگشت به گذشته و تاریخ ایران این صفات زیبای نیاکانمان را خواهیم دید که تنها با فرهنگ مهرورزی و پرورش آن همراه با خردمندی استوار بر راستی به آرمانها ی خویش دست می یافتند و نه با «سیاست» و کج منشی ، که اگر آنگونه بود اکنون شاید ایران و فرهنگ ایرانی وجود نداشت که ما بخواهیم به آن ببالیم. پس برماست که با این افکار و اعمال و توجیه های کودکانه روان پاک نیاکانمان را آزرده نسازیم و اگر سودی به فرهنگ ایران نمی رسانیم بدی نیز به آن نرسانیم . آخر کج روی و توجیه تا کی ؟ تا کی ایران ما باید از خودیها ضربه بخورد ؟

                                                      سرباز هخامنشی

                                                             ویرایشگر ارشیا ایرانپرست